İslâm’ın şuuruna vardığı andan itibaren gerçekten bir İslâm mücahidi gibi davranan, Allah’ın dininden zerre kadar taviz vermeden ilerleyen, hatta idam sehpasına çıkmakta tereddüd etmeyen merhum Seyyid Kutub; bir eserinde, Mevdûdî’nin İslâm ıstılahları kitabına atıfla şöyle diyor:
“Her itikâdî tasavvuru ve ondan doğan içtimâî nizâmı, hatta dünyadaki bütün insanî faaliyetlere hakim olan nizamları içine alması bakımından, her din bir hayat nizâmıdır. Keza bu ifadenin aksi de doğrudur: Her hayat nizâmı bir dindir. Bir insan toplumunun dini, bu toplumun hayatına istikamet veren nizamdır.” (İstikbâl İslâm’ındır, s.24)
Nasıl her din, her inanç sistemi bir hayat nizâmıdır; o dine inanan kişiler hayatlarını o dinin emir ve yasakları üzerine kurarlar; yaşanan her hayat nizâmı da aynı zamanda bir din demektir. Siz hayatınızı hangi sisteme göre tanzim ediyorsanız, sizin dininiz o demektir. Demek, bir insan hayatta ise, illâ hayatını bir sisteme uygun yürütüyor demektir, yani o bir “din” sahibidir.
Lâkin, o dinlerin içinde “doğru” olanı hangisi acaba?
Şehid âlim devam ediyor:
“Fakat cemaatin hayatına istikamet veren nizam Allah’ın eseri olursa, yani itikadî bir tasavvurdan doğarsa; o cemaat Allah’ın dininde demektir. Eğer cemaatin hayatına istikamet veren nizam, kralın emirin, kabile ve halkın eseri olursa; yani beşeri bir felsefe tasavvur veya doktrine (komünizm, sosyalizm, demokrasi vb) dayanıyorsa; işte bu cemaat kralın, emirin, kabilenin veya halkın dininde demektir. Allah’ın dininde değildir. Çünkü o, Allah’ın nizâmına uymamaktadır.” (age)
Şu düşünce, İslâm’ın tevhîd akîdesini aksettirmektedir. Bütün hayatını İslâm’a adayan Bediüzzaman Hazretleri de bütün mesaisini işte şu imanda tevhîd üzerine teksif etmiştir. Çünkü, buradaki bir yanlış, mü’min kişinin bütün diğer doğrularını silip süpürüyor…
Yapılan şu tariflere göre, üzülerek görüyoruz ki, dünya üzerindeki sistemlerin hiçbirisi “Allah’ın dini” üzere değildir. Bu sistemleri benimseyenlerin inancı tehlikeye giriyor. Cehalet ve sahte irşâd ediciler sebebiyle insanlar Allah’ın dini üzere yaşayamayınca; bulundukları sistemi hak “din” zannederek, yaşadıkları hayata inanmaya başlıyorlar.
Her bir adetleri bir din emri imiş gibi hayatlarına yerleşiyor.
Cenâb-ı Hakk, rahmetiyle bizi tevhîde ulaştırsın, şirkin her türlüsünden bizleri kurtarsın, amin. Lâkin, büyük kafaların uyanması mümkün gözükmüyor…
Vakit
